Buod ng Florante at Laura......

Sa isang masukal mna gubat sa labas ng Reynong Albanya ay makikitang may nakagapos sa isang puno higera, siya ay ang taging anak nina Duke Briseo at Prinsesa Floresca na si Florante.

Sa kalagayang iyon ni Florante ay naalala niya ang kanyang kasintahang si Laura. Pagdurusa at kalungkutan ang tanging nadarama ni Florante bukod pa rito ay ang kaanyuan ng gubat na may naggalang mababangis na hayop at nakakalunos na huni ng ibon.

Isang araw napadpad doon si Aladin, ang prinsiping Moro na masama ang loob sa amang si Sultan Ali-Adab na umagaw sa kanyang kasintahang si Flerida. Hindi nakaligtas sa pandinig ni Aladin ang panaghoy ni Florante hanggang makita niya ito na sasakmalin na ng dalawang leon.
Tinulungan niya ang binata.

Nagsalaysay si Florante sa Moro ng tungkol sa kanyang kabataan. Ang pinanggalingan niyang Albanya at ang muntik nang pagdagit sa kanya ng buwitre na natudla ng pinsan niyang si Menalipo. Binanggit din niya ang pagiging magkamag -aral nila ni Adolfo sa Atenas. Ang hindi nito pagturing kay Adolfo bilang kaibigan hanggang matuklasan niyang may balak itong patayin siya na nasagap sa isang dulang itinanghal sa kanilang paaralan. Nailigtas siya ni Menandro, pamangkin ng guro niyang si Atenor.

Nagsalaysay din si Aladin tungkol sa kalagayan niya. Inagaw ng kanyang ama ang kasintahang si Flerida kaya't iniwan ni Aladin ang hukbo ng Albanya. Nang malaman ni Floranteng umurong sa labanan si Aladin, Inisip ng ama na iyon ay pagiging makasarili ni Aladin kayat inutusan na puguan ng ulo. Sa halip ay ipinatapon si Aladin sa ibang lupain at hindi na maaaring bumalik sa Persya.

Maya-maya ay may narinig silang nag-uusap. Nilapitan nila ang mga ito at nakilalang sina Laura at Flerida ang mga iyon. Nalaman ni Aladin na nakatakas si Flerida kay Sultan Ali-Adab dahil nagpanggap itong gerero hanggang makarating sa gubat.

Nagkamali si Florante sa pag-akalang nagtaksil sa kanya si Laura. Natuklasan niya na siya ang mahal ng dalaga. dahil hindi matanggap ni Laura ang pag-ibig ni Adolfo, naisipan ng huli na dungisan ang puri ng dalaga. Nakita ito ni Flerida. Pinana ng babae si Adolfo at ito'y namatay. Dumating si Menandro sa gubat na hinahanap si Adolfo na noon ay patay na. Masaya silang bumalik sa Albanya.

Ikinasal sina Florante at Laura na naging hari at reyna samantalang si Aladin at Flerida ay bininyagan sa kristiyanismo at ikinasal din.
Bumalik at namuno sa Persya ang dalawa.

Francisco Balagtas Baltazar!

Isinilang si Francisco balagtas noong Abril 2,1788 sa Panginay Bigaa Bulacan. Ang kanyang mga magulang ay sina Juan Balagtas at Juana dela Cruz. Ang kanyang mga kapatid ay sina Felipe, Concha at Nicolasa.

Ang ama ni kiko ay isang panday at ang ina naman niya ay isang pangkaraniwang may bahay. Kahit na nabibilang sa maralitang angkan, nakapag aral siya sa kumbento. Dito ay natutunan niyang bumasa ng kartilya, katon, misteryo at trisaliyo.

mahilig siyang makinig sa usap-usapan ng matatanda sa pandayan ng kanyang ama at sa halip na maglaro, pinakikinggan niya ang tungkol sa mga suliraning umiiral noon lalo na ang pamamalabis ng mga makapangyarihang Kastila.

sang araw ay napagpasyahan niyang magtungo ng maynila atmakapag-aral sa kabila ng pagtutol ng mga magulang sa mga gastusin dito. Sinabi ni Kiko na siya ay mamamasukan bilang katulong.

Natanggap siyang katulong sa mag -anak na Trinidad sa Tondo, Maynila. Kapalit ng pamamasukan niya ay ang pag aaral sa Colegio de San Jose na nasa pamamahala ng mga Heswita.

Noong 1812 ay natapos niya ang Canones. Nag-aral din siya ng Gramatika, Geograpiya, Fisika at Doktrina Cristiana. nag-aral din siya ng Filosopiya, Teologgya at Humanidades sa Colegio de San de Letran sa pamamahala ni Padre Mariano Pilapil.

Noong wala pa siyang kasanayan sa pag sulat ng tula, lumapit siya kay Joseng Sisiw upang ipaayos ang likha niyang tula ngunit hindi ito inayos dahil wala siyang maibigay na sisiw. Dahil dito, pinagsumikapan niyang makalikha ng mga tulang hindi na kailangang ipaayos sa iba. Ito ang naging simula ng pagiging tanyag niya sa mga kadalagahan at sa mga pagtitipon.

Nang lumipat siya sa Pandacan noong 1835 ay nakilala niya si maria Asuncion Rivera. Sa isang pagtitipon ay hinandugan niya ang dalaga ng tula samantalang ang dalaga ay umawit at tumugtog ng alpa. nagkamabutihan sila ngunit may mayamang manliligaw ang dalaga. Siya ay si Mariano kapule.

Sa pamamagitan ng impluwensya ni Kapule, pinaratangan si Balagtas na gawa-gawa lamang ng mga inupahang mga saksi ang paratang sa kanya. Nabilanggo si Balagtas samantalang ikinasal si Maria Asuncion kay Mariano Kapule.
Hanggang sa bilanguan ay hindi pa rin nagmaliw ang pag ibig ng makata kay Maria Asuncion Rivera na binansagan ni Francisco na Selya. Sa kabila nito mahal pa rin ni Selya si Kiko.

Naging inspirasyon niya ang kasintahan kaya;t sa bilanguan ay nilikha niya ang walang kamatayang Florante at Laura. Noong 1838, nang siya;y makalaya, ipinalimbag niya ang aklat.

Tumuloy si Kiko sa Udyong, Bataan at naging katulong sa tanggapan ng hukumang payapa. Nagkaroon siya ng mataas na tungkulin sa Bataan. Siya ay naging tinyente mayor at Hukom Pansakahan.

Pagsapit sa edad na 54, nakilala niya si Juana Tiambeng. Sa kabila ng pagtutol ng mga magulang ng dalaga dahil sa kalagayan sa buhay, ipinakasal na rin ito kay Kiko noong Hulyo 1842. Binigyan sila ng 11anak. Taong 1849, pinalitan ang Balagtas ng Baltazar ayon sa utos ng Gobernador Heneral Narciso Claveria.

Hindi pa rin natapos ang dagok sa buhay nio Kiko, siya ay nabilanggo ng anim na buwan sa Balanga, Bataan hanggang sa piitan sa Maynila. Pinaratangan siya na pumutol ng buhok ng isang utusan ni Alferes Lucas. Nasaid ang salapi nila sa pagugol dito.

Noong 1860 siya ay nakalaya. Naghirap ang kanilang pamilya kaya't siya'y nagpatuloy sa pagsusulat at pamamahala sa mga dulang moro-moro. Namatay siya noong Pebrero 20,1862 sa Udyong, Bataan.

ang Talambuhay pong ito ay hango sa Florante at Laura.